suknie na uroczystości weselne

Cegiełka został “odkryty” z wykorzystaniem Adama Wiedemanna, z przyczyny któremu wszedł w orbitę “Twórczości”. Wiedemann nie nic bardziej błędnego był w jury konkursu im. Czycza, jednakże i udostępnił zabawną a entuzjastyczną opinię, jaka figuruje na okładce “Sandacza w bursztynie”: Osoby, których nie lubię, mówią, że opowiadania Piotra Cegiełki są nudne. Owszem, są nudne, mimo to lecz w celu tych, którzy nudzą się nawet w sukienki wannie. Trzeba tędy odkąd razu wołać fakt, że przed momentem nudę wynikającą spośród opisywania “banalnych” wydarzeń pozbawionych puenty, zarzucano… autorowi opinii z okładki. Cegiełka jest gdyż nie na to samo odkryciem, aliści i literackim satelitą Wiedemanna i z trudem się dziwić, że tych dwóch w gruncie rzeczy poprawnie się rozumie. Różnica pośrodku tymi autorami leży chyba w rodzajach występującej tuż przy nich buty damskie intertekstualności – u Wiedemanna (jak np. w opowiadaniu Pudel) sytuacja między tekstem wzorcem oraz właściwym opowiadaniem autorskim są nadzwyczaj zawoalowane, dalszy jest także paleta przekształceń, jakim pisarz poddaje literacki wzorzec. Przykładowo – w prozie Piotra Cegiełki totebki nie ma faktycznie charakterystycznego dla twórczości Wiedemanna samplowania.
Także mnogość tradycji literackiej wykorzystanej za pomocą Cegiełkę jest inny – na wskroś równoczesny z takimi zjawiskami literackimi gdy proza F. Kafki, S. Becketa bądź A. Camusa.

Tags: , , ,

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.